به حال خود رها مىكنند در صورتى كه هنوز خدا ( چنان كه معلوم و مشخّص در حكم ازلى است ) در مقام طاعت و مجاهده معلوم نگردانيده كه از شما چه كسى به حقيقت مؤمن است ؟ كه جز خدا و رسول و مؤمنان را هرگز دوست خود و هم راز خويش را نخواهد گزيد و خدا از همهء كردار شما آگاه است ،
مشركان را نرسد كه مساجد خدا را تعمير كنند در صورتى كه به كفر خود شهادت مىدهند خدا اعمالشان را نابود خواهد گردانيد و در آتش دوزخ جاويد معذّب خواهند بود ،
منحصرا تعمير مساجد خدا به دست كسانى است ، كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده و نماز را برپاى دارند و زكات مال خود بدهند و از غير خدا نترسند آنها امّيدوار باشند كه از هدايتيافتگان هستند .
تفسير :
قاتِلُوهُمْ
با كافران به كارزار برخيزيد . تكرار از اين جهت است كه غضب خداى تعالى ) آن را اقتضاء مىكند و از سوى ديگر جهت بيان علّتهاى گوناگون و غايت به آن علّتها است .
فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ
با پيشوايان كفر كارزار كنيد . علّت حكم اين است كه آنان سوگند خود را پاس نمىدارند و قول خداى تعالى :
أَ لا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا
كه در معنى ( قاتلوا ) است معلّل به علّت شكستن سوگندها و همّت گماردن بر اخراج رسول صلّى اللّه عليه و آله است .
و عذاب نمودن كفّار به دست مؤمنين با توجّه ( قاتلوهم ) مقرّر گرديده است و عمدهء در همه اين موارد مطلوب بودن