پروردگارشان حاضر شوند .
وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ
آنهايى را كه پروردگار خود را در ولايت مىخوانند و طالب دين هستند ، يعنى آنان را كه ولايت على عليه السّلام و بيعت و لوى را قبول كردهاند ، از خود طرد نكن ، چون تو براى دعوت خلق نه براى راندن آنها از على عليه السّلام مبعوث شدى يا كسانى را كه پروردگار در ولايتشان را مىخوانند ، از خود دور مكن .
بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ
يعنى كسانى كه شب و روز ذات او را مىخوانند ، و مىخواهند بعد از آنكه به ملك خداوند رسيدند ، به ملكوت او متّصل شوند ، دعا گاهى جهت خواندن چيزى براى امرى ديگر از قبيل يارى و كمك و غير اينها به كار مىرود و گاهى در دعا ذات چيزى ، بدون ارادهء امرى ديگر مورد نظر و طلب است ، و معنى دعا در صورتى كه به طور مطلق استعمال شود همين است ، و در اينجا نيز همان معنى مراد است ، چون اوّلا مطلق استعمال شده است ، ثانيا خداوند در بيان اين مقصود مىفرمايد :
يُرِيدُونَ وَجْهَهُ
يعنى از خواندن ربّ چيزى جز وجه ربّ نمىخواهند ، و وجه هر چيزى آن است كه به سبب آن به چيزى ديگرى توجّه كنند ، چون به حسب تكوين همه چيز به سوى خدا متوجّه است پس آنچه كه سبب آن توجّه به خدا مىشود ملكوت مثالى آنها يا ما فوق آن است بر حسب مرتبهء داعى ( دعاكننده ) و اين امر در مورد تربيت شونده است . و امّا