وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ
و چون ترا شيطان يا فريبدهنده ، يا وسوسهكننده فريب دهد يا وسوسه كند ، يا مقصود از ( نزغ ) اغراء و وسوسه است ، و نتيجهء آن اين است كه تو را بر انتقام بدكار و ترك نصيحت محبّ و معارضه با جاهل تحريك كند .
فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ سَمِيعٌ
به خدا پناه بر ، كه خدا شنواى استعاذهء تو يا وسوسه شيطان است اگر چه امر پنهان قلبى باشد .
عَلِيمٌ
به عاقبت آنچه كه تو را به آن امر مىكند ، يا به چگونگى دفع وسوسهء شيطان داناست .
إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا
يعنى آنان كه خواستند از وسوسهء شيطان پرهيز كنند ، يا كسانى كه از موالات و دوستى شيطان پرهيز نمودند ، يا تقواى حقيقى را كه از ولايت على عليه السّلام و بيعت خاصّ ولوى حاصل مىشود پيشهء خود ساختند . هر يك از معانى كه مقصود باشد به هر حال و به هر علّت امر به استعاذه است .
إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا
يعنى آنگاه كه به آنان خطور ذهنى يا وسوسهاى از شيطان برسد به ذكر حق بپردازند .
زيرا كه انسان به ندرت از وسوسهء خيال جدا مىشود ، پس گويا كه وسوسه و خيال بر آنان احاطه دارد و بر گرد آنها مىچرخد ، يا اين كه طوافكننده و شيطانى از جانب ابليس بر او احاطه دارد ، و يا خيالى ( خيال منفى ) بر او چيره شده است ( زيرا