در نماز حمد و سوره بخواند چه مورد وثوق باشد يا نباشد .
يا مقصود اين است كه وقتى قرآن خوانده مىشود به صورت مطلق بدون قيد ، خواه قارى امام باشد يا غير امام ، خواه شما به او اقتدا كرده باشيد يا نه ، و قارى قرآن در حال نماز باشد يا غير نماز ، و خواه شما در حال نماز باشيد يا نباشيد ، بايد سكوت كنيد و گوش فرا دهيد باشد كه مورد رحمت قرار گيريد ، چنان كه در بعضى از اخبار آمده است .
و وجه جمع بين اخبار بدين ترتيب است كه بگوييم اگر قارى قرآن امام مورد وثوق باشد و مستمع در نماز اقتدا كرده باشد در اين صورت در وجوب سكوت مستمع مبالغه شده است ، و در غير اين صورت مبالغه در وجوب نشده است .
يا اين كه در صورت اوّل واجب و در بقيّه موارد مستحبّ است چنان كه اهل فتوا به آن قائل شدهاند .
و وجه اختلاف اخبار در باب كسى كه به مخالف اقتدا كرده است كه گاهى از قرائت نهى شده و گاهى به آن امر شده بر حسب اختلاف احوال اشخاص است نسبت به امكان مخفى كردن قرائت از مخالفين و عدم آن .
وَ اذْكُرْ رَبَّكَ
پروردگارت را به ياد آر ربّ مضاف يا مطلق عطف بر قول خداى تعالى
( قُلْ إِنَّما أَتَّبِعُ ما يُوحى إِلَيَّ )
است يا مستأنف است ، و امر به محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلم است به نحوى كه امّتش را شامل شود ، يا خطاب عامّ است ، و عطف آن بر ( استمعوا ) يا بر ( استعذ باللّه ) يا بر ( خذ العفو ) نيز صحيح است .