كه گفته شد بر حسب سلسلهء نزول بود ، و امّا بر حسب سلسله صعود .
پس خاتم الانبياء صلّى اللّه عليه و آله بهترين اسم است با جهات سهگانه فوق الذكر ، ( حسن دلالت ، حسن مدلول ، و حسن دالّ ) كه اسمى بهتر از آن نيست ، سپس خاتمالاولياست و سپس ساير انبيا و اوليا با تفاوت مراتبى كه دارند .
پس معنى آيه اين است : براى خدا اسماء مخصوص است كه آن اسماء دلالتى بر غير خدا ندارند ، و ذات آن اسماء نيز بهتر از غير آن اسماء است .
فَادْعُوهُ بِها
پس خدا را با آن نامهاى نيكو بخوانيد . و چون امر به خواندن خداوند متعال نزد آنان مسلّم است به نحوى كه كسى شكّ نمىكند كه مأمورند كه خدا را بخوانند لذا غرض از اختصاص دادن دعا به اسماء حسنى تخصيص از جهت معتبر بودن مفهوم قيد در مثل اين مقام است ، پس گويا كه گفته است : خدا را بخوانيد به سبب اسماء حسنى نه با غير آن اسماء كه اصلا حسن ندارند يا حسن نيستند .
چون دلالت اسماء لفظى الهى در همه وضعى است و مدلول در همه خدا و اسماء و صفات اوست لذا در ذات دلالت ، با هم مساوى هستند و تفاوت به حسن و عدم آن ، يا تفاوت به بهتر بودن و عدم آن متصوّر نيست ، و مقصود اين نيست كه اسمى از اسماء الهى بهتر از اسم ديگر او باشد .
امّا اسماء نزولى كه مقام آنها فوق مقام بشر است ، و انسان