الظَّالِمِينَ ( 150 ) قالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِأَخِي وَ أَدْخِلْنا فِي رَحْمَتِكَ وَ أَنْتَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ ( 151 ) إِنَّ الَّذِينَ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ سَيَنالُهُمْ غَضَبٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ ذِلَّةٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُفْتَرِينَ ( 152 ) وَ الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئاتِ ثُمَّ تابُوا مِنْ بَعْدِها وَ آمَنُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِها لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 153 )
ترجمه :
( 7 / 153 - 150 )
و چون موسى به سوى قوم خود بازگشت با حالت خشم و تأسّف به قوم گفت : شما از پس من بسيار بد حفظ الغيب من كرديد آيا در امر خداى خود عجله كرديد ؟ الواح را بر زمين انداخت و از شدّت خشم سر برادرش هارون را به سوى خود كشيد . هارون گفت : اى فرزند مادرم بر من خشمگين مباش كه آنها مرا خوار و زبون داشتند تا آنجا با قوم خصومت و مخالفت كردم كه نزديك بود مرا بكشند پس تو دشمنان را بر من شاد مگردان و مرا در عداد مردم ستمكار مشمار ،
موسى بر او مهربانى كرد و گفت : پروردگارا من و برادرم را بيامرز و در رحمت خود داخل گردان كه تو مهربانترين مهربانان هستى ،
آنان كه گوساله را به پرستش گرفتند به زودى آتش غضب خدا در آخرت و خوارى در زندگى دنيا محقّقا به آنها خواهد رسيد و همچنان ما ، دروغگويان را كيفر خواهيم داد ،
و آنان كه مرتكب عمل زشت شده سپس از آن عمل توبه كردند و به اخلاص ايمان آوردند خداى تو ، بر آنها بعد از توبه ، به يقين آمرزنده و مهربان است .