الثَّمَراتِ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ ( 130 ) فَإِذا جاءَتْهُمُ الْحَسَنَةُ قالُوا لَنا هذِهِ وَ إِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَطَّيَّرُوا بِمُوسى وَ مَنْ مَعَهُ أَلا إِنَّما طائِرُهُمْ عِنْدَ اللَّهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 131 ) وَ قالُوا مَهْما تَأْتِنا بِهِ مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنا بِها فَما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ ( 132 ) فَأَرْسَلْنا عَلَيْهِمُ الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ آياتٍ مُفَصَّلاتٍ فَاسْتَكْبَرُوا وَ كانُوا قَوْماً مُجْرِمِينَ ( 133 )
ترجمه :
( 7 / 133 - 129 )
قوم موسى گفتند كه ما پيش از آمدن تو به رسالت و هم بعد از آن در هر دو زمان به رنج و شكنجه دشمن بودهايم موسى گفت : اميد است كه خدا دشمن شما را هلاك سازد و شما را در زمين جانشين او كند و آنگاه در مقام امتحان بنگرد تا شما چه خواهيد كرد .
فرعونيان را سخت به قحطى و تنگى معاش و نقص و آفت بر كشت و زرع مبتلا كرديم تا شايد متذكّر شوند ،
پس آنگاه كه نيكويى ( پيش آمد خوش ) به آنها مىرسيد به شايستگى خود نسبت مىدادند و هرگاه بدى بر آنها مىآمد ، به موسى و همراهانش فال بد مىزدند ، آگاه باشند كه فال بد آنها نزد خداست ليكن اكثر آنها بدين كار آگاه نيستند ،
و فرعونيان به موسى گفتند اگر تو آيات و معجزهاى آوردهاى كه ما را بدان سحر كنى بدان كه ما هرگز ايمان نخواهيم آورد
بر آنها طوفان و ملخ و شپشك و وزغ و خون ( خون شدن آب ) آن نشانههاى آشكار قهر و غضب را فرستاديم ، باز راه گردنكشى و تكبّر پيش گرفته قومى نابكار شدند .