البتّه دست شما را از يك طرف و پا را از طرف ديگر قطع مىكنم .
ثُمَّ لَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ
يعنى براى تعذيب و رسوايى شما ، و براى اين كه عبرت غير شما باشد شما را بدار مىآويزم كه آن بيان تهديد و سختگيرى نسبت به آنان است .
قالُوا
براى اظهار عدم اعتنا به وعيد و تهديد فرعون گفتند :
إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ
براى ما بهتر است ، پس تهديد تو ، به كشتن ما براى ما مژده است نه تهديد چنان كه تو گمان بردى . و اين گفتار آنان : ( كه تهديد تو ضررى به ما نمىرساند و ما به سوى پروردگارمان بازگشت مىكنيم ) اشاره به همين معنى است .
يا اين كه مقصود اين است كه ما و شما آخرالامر به سوى پروردگارمان باز گشت مىكنيم پس هر كس بر حسب عملش مجازات مىشود . و در قول آنها :
وَ ما تَنْقِمُ مِنَّا إِلَّا أَنْ آمَنَّا بِآياتِ رَبِّنا لَمَّا جاءَتْنا
اشعار به همين معنى است يعنى ما و شما به خدا باز مىگرديم و حال آنكه انتقام شما از ما به علّت ايمان ما به پروردگار مىباشد . پس شما به ترسيدن سزاوارتر از ما هستيد ، بنابراين تهديد متوجّه آنها مىشود و چون اظهار كردند كه از تهديد فرعون نمىترسند . از عدم ثبات و صبرشان بر بريدن دست و پا و به دار آويختن بيمناك شدند پس به سوى خدا تضرّع و زارى كردند و از او استغاثه نمودند و گفتند :
رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً
پروردگار ما بر ما صبر بزرگ فروريز اين كه گفتند : ( أفرغ ) اشاره به زيادى صبر مىباشد از باب تشبيه به آب زياد ، و ( صبرا ) را به صورت نكره آوردند .