آن مىباشد و آنان را به عواقب امورشان متذكّر ساخت . و علّت اينكه كلمه ( ربّكم ) پروردگار شما آورده است ، و ( ذكر ) را اضافه به ( ربّ ) خودشان نمود ، براى آن است كه به نصيحت و قبول نزديكتر باشد ، و موضوع را آن گونه ادامه داد تا به سه غايت كه به ترتيب به رسول ( رسول من ربّ العالمين ) و مرسل اليهم ، ( قوم مورد تبليغ ) و مرسل
رِسالاتِ رَبِّي
منسوب است برساند ، و در همهء آنها صلاح و نفع آنان را بيان داشت تا آشكار سازد كه ادّعاى رسالت جز به نفع آنها نيست تا از فريب و نيرنگ به دور باشد ، پس فرمود :
لِيُنْذِرَكُمْ
تا شما را از آنچه كه بر آن هستيد و آن جز شرّ و بدى نيست بترساند ،
وَ لِتَتَّقُوا
تا از چيزى كه در آن فساد شماست ، بپرهيزيد و به چيزى توجّه و رغبت كنيد كه در آن صلاح شماست .
وَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ
يعنى شايد مورد رحمت و ترحّم پروردگارتان قرار بگيريد ، و آن حسن عاقبت و سر انجام نيكو است .
فَكَذَّبُوهُ
با اينكه براى آنها عذرى در تكذيبشان باقى نماند ، او را تكذيب كردند .
فَأَنْجَيْناهُ وَ الَّذِينَ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ وَ أَغْرَقْنَا الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً عَمِينَ
پس او را و مؤمنين كه با او بودند به وسيلهء كشتى نجات داديم و كسانى كه آيات ما را تكذيب كردند غرق كرديم . زيرا آنان قومى كوردل بودند و براى آنها بصيرت و