آن محذوف است ، و جمله مستأنف است براى بيان مقصود .
يعنى : بگو كه خدا ميان من و شما گواه است ، كه به من آيات قرآن را وحى مىكند تا شما و هر يك از افراد بشر را كه خبر اين قرآن به او مىرسد در هر مكانى و در هر زمانى كه باشد تا روز قيامت آگاه سازم . يعنى تا من شما را و كسى را كه قرآن به او رسيده ، يا كسى كه به حدّ بلوغ ( مانند مردان ) رسيده است ، بيم دهم و از تمرّد از امر خدا باز دارم .
« من بلغ » معطوف است بر ضمير مستتر « هو » در « انذركم » اما ضمير منفصل را از جهت فاصله قرار گرفتن به عنوان تأييد نياورده است و معنى آن اين است : انذار مىكنم من و هر كس از آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله كه به حد امامت رسيده باشد ، و اين سخن مانند قول خداى تعالى است كه مىفرمايد :
قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي
« 1 » ( و بگو كه اين راه من است ، كه مىخوانى به سوى خدا با داشتن بصيرت به من و كسى كه از من پيروى كند ) « 2 »
أَ إِنَّكُمْ لَتَشْهَدُونَ أَنَّ مَعَ اللَّهِ آلِهَةً أُخْرى قُلْ لا أَشْهَدُ
آنها را بر شهادتشان بر اينكه با خداى به حق ، خدايان ديگرى هست ، توبيخ كرده است .
هامش
( 1 ) سورهء يوسف آيه 108
( 2 ) به نقل از علّامه حلّى در نهج الحقّ بر طبق روايت اصول كافى از حضرت باقر عليه السّلام و حضرت جواد عليه السّلام مصداق « من اتّبعنى » امير مؤمنان على عليه السّلام است .