تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 24

مساهمون:

ص٢٤
بنگر كه چگونه خود را تكذيب كردند و آنچه به خدا دروغ بسته شريك حقّ قرار دادند همه محو و نابود شدند . و برخى از آنان ( كافران و مشركان ) به سخن تو گوش فرا دارند ولى پرده بر دلهايشان نهاده‌ايم كه فهم آن نتوانند كرد و گوشهايشان از شنيدن حقّ سنگين است كه اگر همهء آيات خدا را مشاهده كنند باز بدان ايمان نمىآورند تا آنجا كه چون نزد تو آيند در مقام مجادله برآمده گويند اين آيات جز افسانه‌هاى پيشينيان نيست .

تفسير

وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ
كيفيّت قهر خدا با بندگان به سبب فناى همه تحت سطوت و قدرت او ، از آنچه كه گذشت استفاده مىشود .
وَ هُوَ الْحَكِيمُ
در كارش حكيم است ، و آنچه را كه بجاى مىآورد ، جز با حكمت و مصلحت نيست .
الْخَبِيرُ
به آنچه كه اختلاف تدبير و انواع تصرّف در بندگان اقتضا مىكند ، آگاه است .
قُلْ أَيُّ شَيْءٍ أَكْبَرُ شَهادَةً
مقدّمهء شهادت دادن خداست ، يعنى اقرار مىكند كه خدا بزرگتر و راستگوتر از هر شهادت‌دهنده‌اى است ، پس خدا آنها را بر اين مطلب خبر مىدهد ، سپس فرمود :
قُلِ اللَّهُ شَهِيدٌ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ أُوحِيَ إِلَيَّ هذَا الْقُرْآنُ لِأُنْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغَ
محتمل است كه « اللّه » مبتدا باشد كه خبرش محذوف است تا جواب از جانب آنان باشد ، و « شهيدا » خبر است كه مبتداى
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 24 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى