كه بدون كوشش ارادى به ملكوت امام متّصل شده است از او سنگينتر ، و آنكه بر همهء مراتب جبروت امام متّصل است از همه سنگينتر است و كسى كه به او متحقّق شده باشد بطور مطلق سنگين است .
پس هر عملى موازين متعدّدى دارد ، از قبيل بشريّت نبىّ يا امام و قول و فعل و ملكوت و جبروت او ، براى هر يك از آنها نيز مراتب متعدّدى است ، و هر مرتبهاى ميزان اعمالى است كه به آن مرتبه متّصل است .
اين در صورتى است كه مقصود از ( الحقّ ) در معنى وصفى لغوى آن يعنى ثابت محقّق باشد و امّا اگر مقصود معنى عرفى آن يعنى حقّ مضاف و ولايت مطلقه باشد ، لذا با الف و لام معرفه شده است و اشاره به حقّ معهود مىكند .
بنابراين معنى آن اين است كه وزن يعنى ميزان در آن روز ، ولايت است ، زيرا ولايت داراى مراتب است چنان كه على عليه السّلام بر حسب بشريّت و ملكوت و جبروت و حقيقتش داراى مراتبى است .
و همچنانكه براى عالم بر حسب ملكوت سفلاى عالم و ملك ، مراتبى است ، و ملكوت عليا و جبروت آن با همه مراتبى كه هر يك از آنها دارند ، و هر مرتبهاى از آن مراتب ، ميزان آن چيزى است كه مناسب و موافق آن مرتبه باشد خداى تعالى فرمود :
فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ
پس كسانى كه ميزان اعمال نيكشان