مىخوانم همان شرك نورزيدن است ) و اين بدل بودن به اعتبار حرمت اشراك است ، و ممكن است كه « لا » زائده يا لفظ « أن » تفسيريّه ( يعنى آنچه مىخوانم عبارت از شرك نورزيدن يا حرام بودن شرك است ) و جمله تفسير « اتل » يا « حرّم » باشد ، و تفسير واقع شدن آن براى « حرّم » به اعتبار اشراك است يا اينكه « الّا تشركوا » مفعول « وصّاكم اللّه » باشد ( يعنى خدا به شما شرك نورزيدن را سفارش كرده است ) و اين موافقتر است به قول خدا .
وَ بِالْوالِدَيْنِ إِحْساناً
و به پدر و مادر نيكى كنيد . بنا بر وجوهى كه گذشت تقدير چنين مىشود « أحسنوا بالوالدين » و براى اهميّت دادن به والدين فعل را انداخته است تا موهم عطف بر جار مجرور شود و معنى آن چنين پنداشته شود كه به جهت احسان به والدين به خدا شرك نياوريد . و مصدر آورد تا مشعر به اين باشد كه مقدّر « أحسنوا » را به جاى « لا تسيئوا » آورد چون موافق با سابق و لا حقّ آن است .
اين مطلب بر اهميّت دادن به احسان به والدين دلالت مىكند و اينكه ترك بدرفتارى به تنهايى كافى نيست بلكه احسان نيز لازم است ، و والدين اعمّ از والدين صورى و روحانى است .
وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ مِنْ إِمْلاقٍ
فرزندانتان را از ترس فقر ، با زنده به گور كردن و غير آن نكشيد .
نَحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَ إِيَّاهُمْ
شما و آنها را ما روزى مىدهيم ، پس از فقر نترسيد .
وَ لا تَقْرَبُوا الْفَواحِشَ
و به كارهاى زشت نزديك نشويد . فواحش چيزى است كه عقل آن را قبيح و شرع آن را