كَتَبَ عَلى نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ
پس به سبب رحمتش شما را مهمل نمىگذارد و به سوى شما رسولانى مىفرستد ، و شما را به طاعتش ترغيب و از مخالفتش بر حذر مىدارد و در معصيت و نافرمانىاش مهلت مىدهد .
لَيَجْمَعَنَّكُمْ
يعنى قرنى پس از قرن شما را براى روز قيامت جمع مىكند .
جملهء اوّل و اين جمله يا جزء مقول قول است ، يا استيناف از جانب خداست ، و محتمل است كه اين جمله مستأنف باشد و جملهء اوّل مقول قول ، و محتمل است كه اين جمله بدل از « الرّحمة » باشد ، چون جائز است كه « كتب » متعلّق به جمله باشد .
إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ لا رَيْبَ فِيهِ
تفسير نظير اين جمله پيش از اين بيان شد .
الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ
مستأنف است جهت استدراك اين توهّم كه بعد از روشن شدن مطلب شايسته نيست كسى بر كفر باقى بماند ، گويا كه خداوند فرموده است و لكن آنان كه خود را به زيان افكندند ايمان نمىآورند .
و دخول « فاء » به خبر و آوردن ضمير در وسط جهت دلالت بر سببيت و حصر و تأكيد است . و بعضى گفتهاند : محل « الّذين » منصوب است بنا بر ذمّ يا مرفوع است بنا بر خبر بودن يعنى شما هستيد كه خودتان را به زيان انداختهايد .
وَ لَهُ ما سَكَنَ فِي اللَّيْلِ وَ النَّهارِ
اين جمله نيز محتمل است كه مقول قول باشد و مستأنف ، يعنى به اينها بگو ، بعد از آنكه گفتى آنچه