ستمكاران را رستگارى نيست ،
و براى خدا از روئيدنىها و حيوانات كه آفريده نصيبى معيّن كرده است . و به گمان خودشان گفتند اين سهم براى خدا و اين سهم ديگر شريكان ( بتان ) ما را ، پس آن سهمى كه شريكان را بود . به خدا نمىرسد و آنكه براى خدا بود به شريكان مىرسيد ( يعنى بتان را هيچ براى رضاى خدا صرف نمىكردند ) و حكمى سخت جاهلانه و ناشايسته مىكردند ،
و همچنين در نظر بعضى از مشركان عمل كشتن فرزندان را بتهاى ايشان نيكو نموده تا آنكه آنان را بدين كار زشت هلاك سازد و در دينشان به غلط و اشتباه اندازد و اگر خدا مىخواست چنين نمىكردند پس آنها را به آنچه از خرافات مىبافند واگذار .
و گفتند اين چهارپايان و زراعتها بر همه ممنوع و مخصوص بتان است نبايد از آن بخورد مگر آن كس كه ( در كيش بتپرستى خود ) معيّن كنيم ( مانند خادمان بت از مردان و زنان ) و سوارى بعضى از چهارپايان بر آنها حرام بود و چهارپايانى را نيز بدون ذكر نام خدا ذبح مىكردند و چون در اين هنگام به خدا دروغ بستند به زودى خدا بدان دروغ آنان را مجازات خواهد كرد ،
و گفتند آنچه در شكم اين چهارپايان است مخصوص به مردان است و بر زنان ما حرام خواهد بود ، و اگر مرده باشند زنان و مردان در آن شريك باشند آنها به زودى به مجازات اين گفتار زشت و توصيفات باطل مىرسند كه خدا به كيفر خلق درست كردار و داناست .
البتّه آنها كه فرزندان خود را به سفاهت و نادانى كشتند زيانكارند و از آنچه خدا روزيشان كرد بىبهره ماندند چون افتراء به خدا بستند سخت گمراه شدند
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 167
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص١٦٧