حُرِّمَتْ ظُهُورُها وَ أَنْعامٌ لا يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِراءً عَلَيْهِ سَيَجْزِيهِمْ بِما كانُوا يَفْتَرُونَ ( 138 ) وَ قالُوا ما فِي بُطُونِ هذِهِ الْأَنْعامِ خالِصَةٌ لِذُكُورِنا وَ مُحَرَّمٌ عَلى أَزْواجِنا وَ إِنْ يَكُنْ مَيْتَةً فَهُمْ فِيهِ شُرَكاءُ سَيَجْزِيهِمْ وَصْفَهُمْ إِنَّهُ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ( 139 ) قَدْ خَسِرَ الَّذِينَ قَتَلُوا أَوْلادَهُمْ سَفَهاً بِغَيْرِ عِلْمٍ وَ حَرَّمُوا ما رَزَقَهُمُ اللَّهُ افْتِراءً عَلَى اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا وَ ما كانُوا مُهْتَدِينَ ( 140 )
وَ هُوَ الَّذِي أَنْشَأَ جَنَّاتٍ مَعْرُوشاتٍ وَ غَيْرَ مَعْرُوشاتٍ وَ النَّخْلَ وَ الزَّرْعَ مُخْتَلِفاً أُكُلُهُ وَ الزَّيْتُونَ وَ الرُّمَّانَ مُتَشابِهاً وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذا أَثْمَرَ وَ آتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصادِهِ وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ( 141 )
ترجمه :
( 6 / 141 - 131 )
اين فرستادن رسولان براى اين است كه خدا اهل ديارى را تا اتمام حجّت نكرده و آنها غافل و جاهل باشند به ستمكاريهايشان هلاك نگرداند ،
و هر كس از بندگان به عملى كه كرده است نزد حقّ رتبه خواهد يافت و خدا از عمل كسى غافل نخواهد بود ،
و خداى تو از خلق بىنياز و به همه مهربان است و اگر بخواهد از روى زمين همه شما را مىبرد و فانى مىگرداند آنگاه هر كه را خواهد جانشين شما كند چنان كه شما را از ذريّه گروهى ديگر پديد آورد .
هر چه به شما وعده داده است البتّه خواهد آمد و شما بر قدرت خدا غالب نخواهيد شد .
بگو اى گروه نادان شما را هر چه در خور است و به آن توانا مىباشيد عمل كنيد و من نيز در خور خويش عمل مىكنم و به زودى آگاه خواهيد شد ، آن كس كه عاقبت منزلگه خوش دارد كيست ، كه