تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 117

مساهمون:

ص١١٧
حيات انسانى .
فَمُسْتَقَرٌّ وَ مُسْتَوْدَعٌ
در آرامگاه و وديعت‌گاه ( جهان و رحم ) بيافريد . اين كلمه از جهت لفظ و معنى و اعراب ، مجمل و متشابه است . « مستقرّ » با فتح قاف اسم مفعول از « استقرّه » خوانده شده است ، به معنى ثابت و ساكن ، يا از « استقرّ » به معنى مستقرّ فيه است يعنى در آنجا قرار گرفته است يا اسم مكان ، و يا مصدر ميمى است ، و همچنين است مطلب در لفظ « مستودع » و لفظ « مستقرّ » با كسر قاف نيز خوانده شده است كه اسم فاعل از « استقرّ » به معنى « قرّ » باشد . و معنى آيه اين است كه خداوند شما را ايجاد كرد ، بعضى از شما را در موقعيّت ثابت و بعضى را در موقعيّت غير ثابت قرار داد ، يا بعضى در محلّ قرار ، و بعضى در محلّ عدم قرار واقع شديد ، يا اينكه براى شما قرار و يا بىقرارى است ، يا براى شما محلّ قرار است و براى شما محلّ عدم قرار است . يا در شما استقرار است و استقرار نيست ، يا در شما محلّ قرار است و محلّ قرار نيست يا اينكه معنى به صورت اسم فاعل باشد يعنى قارّ و غير قارّ كه به معنى ثابت و غير ثابت مىباشد . و صلب‌ها و رحم‌ها و بدن‌ها و دنيا و برزخ‌ها براى نطفه‌ها و نفوس و بدنها از يك وجه محلّ قرار است و از يك وجه محلّ عدم قرار ، و بعد از قيامت به طور مطلق محلّ قرار مىشود ، و بدن‌ها و نفس‌ها و سينه‌ها و دلها از يك جهت محلّ قرار حيات حيوانى و انسانى و اسلام و ايمان و علوم است ، و از جهت ديگر محلّ عدم قرار است .