وَ اعْتَصَمُوا بِهِ
اشاره به بيعت خاصّ به دست علىّ ( ع ) است .
فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِنْهُ
پس آنان را در رحمت خود ( كه منظور مائدههاى ولايت است )
وَ فَضْلٍ
و نيز بر سر سفره ( مائدههاى رسالت ) ، داخل مىكند . چنان كه گذشت رحمت ولايت است و فضل رسالت .
وَ يَهْدِيهِمْ
آنها را مىبرد و هدايت مىكند
إِلَيْهِ صِراطاً مُسْتَقِيماً
يعنى درجات ولايت ، و چون بيعت عام مقدّم بر بيعت خاصّ است ايمان به خدا را بر اعتصام « چنگ زدن » به « ولايت » علىّ ( ع ) مقدّم داشت ، و چون ثمرهء ولايت كه عبارت از فنا است بر حاصل رسالت كه بقاى بعد از فناست مقدّم است در جزا عكس نمود ، و ادخال در رحمت را بر ادخال در فضل مقدّم و هدايت به راه راست را مؤخّر كرد ، زيرا آن با مجموع فنا و بقا محقّق مىشود .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 176 ]
يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلالَةِ إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ لَيْسَ لَهُ وَلَدٌ وَ لَهُ أُخْتٌ فَلَها نِصْفُ ما تَرَكَ وَ هُوَ يَرِثُها إِنْ لَمْ يَكُنْ لَها وَلَدٌ فَإِنْ كانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثانِ مِمَّا تَرَكَ وَ إِنْ كانُوا إِخْوَةً رِجالاً وَ نِساءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ أَنْ تَضِلُّوا وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 176 )
ترجمه :
اى پيغمبر از تو دربارهء كلاله ( ارث برادر خواهر پدرى يا ابوينى ) فتوى خواهند بگو خدا چنين فتوى مىدهد كه هرگاه كسى بميرد و فرزند نداشته باشد و او را خواهرى بود وى را نصف تركه است و او نيز از خواهر ارث مىبرد اگر خواهر فرزندى نداشته باشد و اگر ميّت را دو خواهر باشد آنها را دو ثلث تركه است و اگر ميّت را چندين برادر و خواهر است در اين صورت ذكور دو برابر اناث ارث برند خدا احكام را براى ( هدايت ) شما بيان كند كه مبادا گمراه شويد و خدا به همهء مصالح خلق داناست .