فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا
پس در طلب ظهور و روشن شدن مطلب از كفر و ايمان در مورد كسانى كه آنها را ملاقات مىكنيد نهايت كوشش را به خرج دهيد ، و
فَتَبَيَّنُوا
به معنى تأنّى و تأمّل خوانده شده است ، و مقصود يكى است يعنى قبل از يقين پيدا كردن به كفر آنان ، عجله در قتل نكنيد .
وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقى إِلَيْكُمُ السَّلامَ
بر آنكه سر تسليم فرود آورد و بر شما سلام گويد ، السّلام « السّلم » خوانده شده به معنى انقياد و تسليم ، يا مقصود تحيّت اسلام است تا اسلامش را بهوسيله شعار اسلام ظاهر نمايد .
لَسْتَ مُؤْمِناً تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَياةِ الدُّنْيا
يعنى اسلام او را انكار نكنيد براى اينكه او را بكشيد تا به مالش برسيد ، بلكه در امر او روشنگرى و جستجو كنيد ، پس اگر آثار راستى در او پيدا و ظاهر شد به او نگوييد كه تو من نيستى و او را نكشيد .
فَعِنْدَ اللَّهِ مَغانِمُ كَثِيرَةٌ
در اين صورت شما مستحقّ غنيمتهاى زيادى از جانب خدا مىشويد كه بيشتر از غنيمت اوست . پس نزد خدا غنيمتهاى زيادى است كه به كسى كه امر و نهى او را فرمان برد داده مىشود ، و ذكر سبب امر ، جانشين جواب شده است .
كَذلِكَ كُنْتُمْ مِنْ قَبْلُ
قبل از اين كافر بوديد و متزلزل و اسلام را با زبانهايتان بدون علم به يكى بودن دلهايتان با زبانهايتان اظهار مىكرديد .
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ
پس خدا بر شما منّت نهاد كه به ايمان مشهور شويد .
فَتَبَيَّنُوا
تكرار تبيّن براى تأكيد و اشاره به اين است كه امتثال امر خدا مقتضى روشنگرى است ، و مقايسه به نفسهايتان نيز مقتضى روشنگرى است .
إِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً
پس در افعال و نيّتهايتان احتياط