[ چه ] بودند درو دو گروه و مختلف « 1 » *
125 - و اخوان للل خداى تو - بنصّ قرآن - و پندهاى نيكو ، و پيكار كن با ايشان بدانچه او نيكوترين سخنان بود - يعنى قرآن - ، كه خداى تو داناتر بدانك گم شده بود از راه خويش ، و او داناتر به راه راست يافتگان *
126 - و اگر عقوبت و مثله خواهيد كرد عقوبت كنيد هم چنان كه عقوبت كردستند مردمان شما را ، و اگر شكيبايى كنيد از مثله آن بسيار بهتر مر شكيبايان را *
127 - و صبر كن - يا محمّد - و نيست صبر كردن تو مگر بخداى ، و نگر اندوه ندارى « 2 » بر ايشان ، و نگر نباشى اندر تنگ دلى از آنچه مىسگالند - *
128 - كه خداى وا آن كس است كه بپرهيزند از كفر و شرك ، و آن كسها كه ايشان نيكو كردار باشند *
تفسير سورة النحل
و اين سورة النّحل بمدينه فرود آمد است بدان وقت كه مردمان مدينه همه بر پيغامبر صلّى اللَّه عليه و سلّم راست بايستادند « 3 » و پيغامبر صلّى اللَّه عليه و سلّم اين سورة بر ايشان خواند ، و اين نعمتها كه خداوند عزّ و جلّ مر ايشان را داده بود خداى عزّ و جلّ اين همه بدين سورة اندر ياد كرد ، تا بدانند نعمتهاى خداوند عزّ و جلّ كه هيچ چيز نيست از نعمتهاى خداى عزّ و جلّ كه نه آن نعمتها را بدين سورة اندر ياد كرد .
هامش
( 1 ) - اندر آنچه بودند اندران مىاختلاف كنند . ( خ )
( 2 ) - و تيمار مخور . ( خ )
( 3 ) - ايستاده بودند . ( خ . صو )