سورة طه مكية ، و هى خمس و ثلاثون و مائة آية
[ ترجمه ]
بنام خداى مهربان بخشاينده « 1 » *
1 - مى سوگند ياد كند خداى بمحمّد « 2 » *
2 - كه نه فرستاديم ما بر تو اين قرآن را تا تو رنج بر خود بنهى *
3 - مگر پند دادنى « 3 » آن كس را كه بترسد *
4 - فرستادنى و سخن گفتن اين قرآن از آن كس كه بيافريد زمين و آسمانها كه زبر سرست « 4 » *
5 - خداى بر از عرش است استوا بلا كيف ( ؟ ) * « 5 »
6 - مرو راست آنچه اندر آسمانهاست و آنچه اندر زمين است و آنچه ميان هر دوست و آنچه زير هفتم زمين است *
7 - و اگر آشكارا كنى يا پنهان گفتار را ، « 6 » حقّا كه او ميداند نهانى و آنچه پوشيده و آن نهان است *
8 - خداى « 7 » كنيست هيچ خداى مگر او ، او راست نامهاى نيكو « 8 » *
9 - و آمد به تو خبر موسى ؟ *
10 - چو بديد آتش ، گفت مر زن خويش را - صفورا - : درنگ
هامش
( 1 ) - بنام آن خداى كه ازو بزرگتر خداى نيست ، مهربان روزى دهنده مر بندگان را ، بخشاينده مردگان را . ( صو )
( 2 ) - طا ، طول است و ها هدايت است . فضل ما راست فضل كرديم ، راه نمودن ما راست راه نموديم . ( صو )
( 3 ) - فرو نفرستاديم بر تو نبى تا رنجه باشى مگر پندى و ياد كردى . ( صو )
( 4 ) - و آسمانهاى برترين . ( صو )
( 5 ) - بخشاينده بر عرش براستاد ، يعنى بآفريدگان يا نگاه داشتن . ( صو )
( 6 ) - و اگر آواز بردارى بگفتار . ( صو )
( 7 ) - خداى است . ( صو )
( 8 ) - نيكو . ( صو )