[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 62 ]
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ هادُوا وَ النَّصارى وَ الصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ عَمِلَ صالِحاً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ( 62 )
ترجمه :
به درستى آنان كه گرويدهاند و آن كسانى كه يهودى و نصرانى و صائبى هستند ، هر كدام به خدا و دنياى ديگر ايمان داشته باشند و كارهاى شايسته انجام دهند ، پاداش آنها پيش پروردگارشان است ، نه بيمى دارند و نه اندوهناك شوند .
تفسير :
« إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا »
: آن كسانى كه ايمان آوردند ، به ايمان عام كه نفس بيعت عامه يا حاصل بيعت عامّه است ، يا شبيه به آن حالتى است كه از بيعت عام حاصل مىشود ، چنانچه به طور مفصّل گذشت .
حاصل سخن اينكه ، مراد از ايمان در اينجا ، همان معنى اسلام است .
« وَ الَّذِينَ هادُوا »
: « هاد » و « تهوّد » و ديگر تصرّفات ، از مشتقّات جعلى است كه از « يهود » اخذ شده است ، و آن به معنى كسى است كه داخل در يهوديّت شده يا يهوديّت را به خودش بسته است .
كلمهء « يهود » اگر عربى باشد ، از « هاد » است ، به معنى كسى كه توبه كرد . چون به دست پيامبرشان توبه كردند ، يا چون از عبادت گوساله توبه نمودهاند ، به اين نام خوانده شدند . مىتوان « يهود » را ، معرّب يهودا ، كه بزرگترين اولاد يعقوب بوده دانست ، كه اين قوم به نام او ناميده شدند .
« وَ النَّصارى »
: يعنى « و الّذين تنصّروا » ، به معنى آن كسانى كه نصرانيّت اتخاذ كردند . در اينجا از موصول وصله كه به صورت فعل است عدول كرده ، زيرا فعل « نصر » از مصدر نصرانيّت استعمال نشده ، و معنى لغوى هم در اينجا مقصود نيست . فعل « تنصّروا » ، اگر چه از مشتقّات جعليّه است و از نصرانيّت گرفته شده ، امّا بيشتر مواقع ، در