نافرمانى سبب تعدّى آنان شد ، به طورى كه در تعدى پايدار گشتند . چنان تجاوز و تعدّى در وجودشان مستقرّ شد كه سبب كفر و كشتن پيامبران گشت .
اين دو عمل زشت ، باعث خوارى و بيچارگى آنان و خشم خداوند شد .
پس اى امّت محمد ! از گناهان كوچك دورى گزينيد ، تا اينكه شما را به گناهان بزرگ نكشاند و به خوارى و بيچارگى در دنيا ، و غضب الهى در آخرت ، دچار ننمايد . يا مقصود ، هر يك از خوارى و مسكنت و غضب ، در دنيا و آخرت است .
به پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نسبت داده شده است كه فرمودند : اى بندگان خدا ، از لجاج در نافرمانى حق و آسان شمردن عصيان و گناه بپرهيزيد ، كه نافرمانيها ، خفّت و خوارى را نصيب صاحبش مىكند ، تا آن وقت كه او را در گناهى بزرگتر بيفكند .
پس ، همواره عصيان ورزيده ، سهل انگارى پيشه مىكند . و در مسير خوارى و پستى گام برمىدارد . تا در جنايتى بزرگتر از جنايت پيش بيفتد . تا آنجا پيش مىرود كه ولايت جانشين رسول خدا را ردّ كرده پيامبرى رسول خدا را هم منكر مىشود . آن قدر آن كار را ادامه مىدهد و در اين مسير پيش مىرود كه توحيد خدا را منكر شده و الحاد را در دين خدا جاى مىدهد . از امام صادق ( ع ) است كه فرمود : به خدا سوگند كه پيامبران را نه با دستهايشان مىزنند و نه با شمشيرهايشان مىكشند ، بلكه احاديث آنها را مىشنوند و پخش مىكنند ، سپس بر آن احاديث مؤاخذه شده و كشته مىشوند ، كه همين قتل ناشى از تجاوز و نافرمانى است « 1 » .
به اين مضمون ، اخبار بسيارى نقل شده است .
هامش
( 1 ) تفسير عياشى ، ج 1 ، حديث 51 ، ص 45 .