ترجمه :
( 2 / 61 )
به ياد آوريد زمانى را كه گفتيد اى موسى ، ما به يك خوراك نمىتوانيم بسازيم . پروردگار خود را بخوان تا از آنچه از زمين مىروياند ، از سبزى و خيار و گندم و عدس و پيازش براى ما بيرون آورد .
گفت : چگونه پستتر را با بهتر عوض مىكنيد ؟ به شهر فرود آييد تا اين چيزها كه خواستيد بيابيد و ذلّت و مسكنت بر آنان مقرّر شد و به غضب خدا مبتلا شدند ، زيرا آيههاى خدا را انكار مىكردند و پيامبران را به ناروا مىكشتند و اين به آن جهت بود كه نافرمان شده تعدّى مىكردند .
تفسير :
« يا مُوسى
لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ »
: به ياد بياوريد وقتى كه گفتيد :
اى موسى ، ما به طعام واحد ، شكيبايى نمىورزيم . يعنى ، پدران شما در سرزمين تيه گفتند : اى موسى ، ما بر « من » و « سلوى » نمىتوانيم صبر كنيم ، ناچار بايد غذاى ديگرى با آن باشد .
« فَادْعُ لَنا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِها »
: اى موسى ! از خدا بخواه ، كه براى ما از زمين سبزى بروياند .
بقل ( جمع آن بقولات ) ، گياهان خوردنى است كه از زمين مىرويد و سبز است ، مانند تره ، نعناع ، كرفس و نظير آن .
به طور مطلق ، گياهى كه از زمين مىرويد و زمين را سبز مىنمايد ، بقل ( سبزى ) مىنامند .
« وَ قِثَّائِها »
: با مدّ و تشديد « تاء » و كسر « قاف » ، به معنى خيار است و بعضى بر نوعى از خوردنيها كه شبيه خيار است ، اطلاق كردهاند .
« وَ فُومِها »
: گندم يا نان ، يا هر دانهء خوراكى ديگر .
گفته شده است كه فوم « الثّوم » با « ثاء » خوانده شده است ( به معنى