بنى اسرائيل و حجر الاسود « 1 » و نيز از امام باقر ( ع ) است كه : آنگاه كه قائم ( ع ) از مكّه خارج شود ، منادى ( جارچى ) او ندا خواهد كرد ، كه آگاه باشيد كسى طعام و شراب با خود حمل نكند ، او با خود سنگ موسى بن عمران را حمل مىكند و آن بهاندازهء يك بار شتر است و در هيچ مكانى فرود نمىآيد ، مگر اينكه از آن چشمهها بجوشد . پس هر كسى گرسنه باشد ، سير مىشود ، و تشنه باشد ، سيراب مىشود و چهارپايان آنها سير مىشوند ، تا اينكه از پشت كوفه در نجف فرود مىآيند « 2 » .
« فَانْفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتا عَشْرَةَ عَيْناً قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ »
: يعنى ، هر يك از گروههاى دوازدهگانه از اولاد يعقوب ، داراى چشمهء مخصوص به خود گشتند .
« مَشْرَبَهُمْ »
: به گونهاى بود كه هيچ گروهى در محل آب خوردن مزاحم گروه ديگرى نبود ، گويا كه آبشخور هر يك معلوم و جدا از آبشخور ديگرى بود . در حالى كه به آنها گفته مىشد « كلوا » ، از منّ و سلوى بخوريد ، يا اينكه چشمهها طورى بود كه غذا و آب از آنها مىجوشيد ، چنانچه در خبر سابق به آنها اشاره شده بود .
« وَ اشْرَبُوا مِنْ رِزْقِ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ »
: لفظ « مفسدين » حال تأكيدى است ، زيرا كه « عثو » به معنى افساد است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 61 ]
وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ فَادْعُ لَنا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنا مِمَّا تُنْبِتُ الْأَرْضُ مِنْ بَقْلِها وَ قِثَّائِها وَ فُومِها وَ عَدَسِها وَ بَصَلِها قالَ أَ تَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنى بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ اهْبِطُوا مِصْراً فَإِنَّ لَكُمْ ما سَأَلْتُمْ وَ ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَ الْمَسْكَنَةُ وَ باؤُ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ ( 61 )
هامش
( 1 ) تفسير عياشى ، ج 1 ، حديث 93 ، ص 59 .
( 2 ) تفسير صافى ، ج 1 ، ص 124 .