غير از ولايت .
« لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ »
: باشد كه شما به مقامات پيامبران و فرستادگان و مراتب وجود و مراحل سلوك و جهانهاى برتر ، هدايت شويد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 54 ]
وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ فَتابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 54 )
ترجمه :
( و به ياد آر ) هنگامى كه موسى به قومش گفت : اى قوم ! شما به خودتان ظلم كردهايد كه گوساله را به جاى خدا گرفتيد . بايد به سوى پروردگارتان توبه كنيد و خودهايتان را بكشيد ، كه اين عمل ، نزد خداوند براى شما بهتر است و خدا توبهء شما را مىپذيرد كه او بسيار توبهپذير و مهربان است .
تفسير :
« وَ إِذْ قالَ مُوسى لِقَوْمِهِ »
: اين بار ، خداى تعالى نعمت ديگرى بر بنى اسرائيل بر مىشمارد ، زيرا كه توجه كردن موسى به آنها و يادآورى آنان به توبه و ياد دادنشان به راه و روش توبه ، خود نعمت بزرگى است .
چنانچه پذيرفتن قول موسى ( ع ) و توبهء آنان به سبب كشتن خودشان نيز ، نعمت بزرگى بود .
« يا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنْفُسَكُمْ بِاتِّخاذِكُمُ الْعِجْلَ »
: اى قوم ! به خود ستم كرديد كه گوساله را به جاى خدا قرار داده ، پرستيديد .
« فَتُوبُوا »
: پس توبه كنيد و از ستمكارى و گمراهى خود را پاك و مبرّا نماييد .
« إِلى بارِئِكُمْ »
؛ و به سوى پروردگارتان باز گرديد .
علّت اينكه امر به توبه و بازگشت به سوى خدا معلّق بر وصف بارى به معنى آفريننده گشته است ، آن است كه افراد را به علّت توبه ، آگاه