محمد صلّى اللّه عليه و آله و آلش ( ع ) متوسّل شوند . آنان نيز چنان كردند و خداوند ، توبهء ايشان را پذيرفت و كشتار پايان يافت « 1 » .
نقل شده است ، پس از آنكه دوازده هزار نفر از آنان كشته شدند ، به توسل به محمد صلّى اللّه عليه و آله و خاندانش ( ع ) آگاهى يافتند و كشتار پايان يافت .
« ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ عِنْدَ بارِئِكُمْ »
: اين كشتن بهتر است براى شما ، نزد آفريدگارتان .
از اين رو كلمهء « بارى » تكرار شده است تا لذّت جان و تمكين دل باشد و حضور خدا را از اين رو ، با لفظ مخصوص « بارى » آورده است ، تا تأكيدى بر نادانى آنان باشد كه چگونه از بندگى آفريدگار به پرستش آفريده رو كردهاند .
اسم « اللّه » و ساير نامهاى خداى تعالى ، در كتاب خدا بسيار تكرار شده است .
وجه كلى و عمومى اين تكرار ، اين است كه موجب جاى گرفتن در دل و لذّت و جان روح پذيرنده است كه با شنيدن و ياد آن ، لذت روحى مىبرد . و در بعضى جاها ، انگيزههاى خاصى نيز وجود دارد ، خواه انگيزهها نام ويژهاى را اقتضا كند يا نكند ، مانند اقتضاى مقام تهديد در نامهاى قهر ، كه اقتضا مىكند بر غضب ، انتقام و سرعت انتقام دلالت داشته باشد . چنانچه مقام وعده ، نامهاى لطف را اقتضاء مىكند .
« فَتابَ عَلَيْكُمْ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ »
: و خداوند ، توبهء شما را پذيرفت كه او بسيار توبهپذير و مهربان است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 55 ]
وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نُؤْمِنَ لَكَ حَتَّى نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ( 55 )
هامش
( 1 ) تفسير صافى ، ج 1 ، ص 118 .