[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 212 ]
زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ الَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ اللَّهُ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ( 212 )
ترجمه :
( 2 / 212 )
حيات عاريت و متاع دنيوى در نظر كافران جلوه كرد كه اهل ايمان را مسخره مىكنند ، ولى مقام تقوى پيشهها روز قيامت بسى برتر از كافران است و خدا به هر كه خواهد روزى بىحساب بخشد .
تفسير :
« زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا »
: يعنى زندگى دنيا براى كسانى كه بعد از دلايل روشن به ولايت كافر شدند ، زينت داده شده است . اين جمله استينافيّه و پاسخ پرسش مقدّر است ، گويا كه گفته شده : چرا آنان كافر شده ، سپاس نعمت را به كفران تبديل نمودند ، با وجودى كه براى آنان دليلهايى آمد و عقوبت تبديلكننده به آنان گوشزد شد ؟ سپس خداى تعالى ، دليل آن را آورده ، مىفرمايد : زيرا براى كافران
« الْحَياةُ الدُّنْيا »
، زندگى دنيا زينت داده شده ، و با جلوهگر شدن و تزيين دنيا ، نظرهاى آنان از آخرت و از آنچه كه به آخرت منجر مىشود ، مصروف به دنيا شد . لذا آيات و نشانهها با اينكه كاملا واضح بودند ، زير حجاب ماندند و آنها را نديدند ، و اين مانند كسى است كه در امرى فرورفته و تمام حواسش مصروف آنجاست . چنين آدمى آنچه را كه مىبيند و كسى را كه مىبيند نمىفهمد ، با اينكه آن چيز و آن كس خيلى روشن و واضح است . پس كسى كه زندگانى دنيا در نظر او جلوهگر شده و تزيين يافته ، انصراف و رو گردانيدن از زندگى دنيايى را چيزى غريب مىشمارد و در نتيجه ، كسى را كه به مدلول آيات مشغول بوده و به ولايت ايمان بياورد ، مجنون مىداند .
« وَ يَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا »
: يعنى آنهايى كه ايمان به بيعت خصوصى آورده ، ولايت را مورد پذيرش قرار دادهاند . اين جمله عطف است بر جملهء « زيّن » و آوردن فعل مضارع ، با اينكه توافق دو جملهاى كه