« كَمْ آتَيْناهُمْ »
: يعنى چقدر به آنها داديم ، يا به دست پيامبرانشان و يا مطلقا به آنها .
« مِنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ »
: يعنى دليل واضح بر آنها فرستاديم كه دلالت بر صحّت نبوّت پيامبرانشان مىكرد ، چنانچه به امّت تو نيز نشانهها و دليلهاى روشنى آورديم كه بر صدق نبوّت تو و جانشينى خليفه تو دلالت كند ، يا اينكه چقدر به آنها دليلهاى مدوّن در كتابهايشان نموديم كه دلالت بر صحّت نبوت پيامبرانشان و صحّت نبوّت تو و خلافت وصىّ تو مىكرد ، چنانچه به امّت تو ، دليلهاى روشنى بر اين مطلب نموديم .
پس گويا كه چنين گفته است : از بنى اسرائيل بپرس ! چقدر به آنها نشانه و دليل ارائه نموديم كه بر ولايت على ( ع ) دلالت مىكرد ، و اين محقّق است كه نتيجهء همهء آنها ولايت على ( ع ) است تا اينكه به امّت خود ، آيات تكوينى و تدوينى و اخبارى كه دلالت بر ولايت على ( ع ) مىكند ، يادآور شوى . سپس آنها را تهديد مىكند كه ، هر كس ولايت على ( ع ) را به كفران تبديل كند ، مستحقّ عقوبت است پس ولايت على ( ع ) را تبديل نكنيد و تغيير ندهيد ، چنانچه بنى اسرائيل تبديل كردند .
« وَ مَنْ يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ »
: كسى كه نعمت خدا را تبديل نمايد ، يعنى آياتى كه هدايتكننده است ، جايگاه هدايتى آنها را تبديل به گمراهى نمايد ، ناسپاسى ورزيده است . چون اصل نعمت و حقيقت و منبع آن ولايت على ( ع ) است صحيح است كه گفته شود : هر كس مدلول آياتى را كه ولايت على ( ع ) ، در آن است ، تبديل كند ، حقيقت نعمت را كه همان ولايت على ( ع ) است به كفران نعمت مبدّل نموده است .
« مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُ »
: پس از آنكه آن نعمت به او رسيده بود ، پس از عذاب خدا ايمن نباشد ، كه
« فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقابِ »
، خدا سخت عقوبت است . اين جمله از باب جانشين شدن سبب به جاى جزا است .