عمل به رسوم و عادتها باشد .
پس در اخبار و آيات ، ذمّ كسانى وارد شده است كه گفتهاند : ما پدران خود را بر دينى يافتهايم و بر آثار آنها مىرويم و هدايت مىيابيم .
پس كسى كه در علم و عملش تأمّل نكند و در كسى كه علم و عملش را از او اخذ كرده دقت نكند ، و عالم الهى را به كمترين درجهء تميز حتى به اين مقدار كه بايد فعلش موافق قولش باشد تميز ندهد ، چنين شخصى نكوهيده و مطرود و مبغوض است ، خواه عالم و فتوادهنده و پيشوا حساب شود ، خواه نادان و ساقط به شمار آيد .
به امام باقر ( ع ) نسبت داده شده است « 1 » ، كه در مورد نزول اين آيه فرمود : آنان كسانى بودند كه وقتى احرام مىبستند ، از در خانههايشان وارد نمىشدند و در پشت خانههايشان سوراخى ايجاد مىكردند كه از آنجا داخل و خارج مىشدند ، لذا نهى گشتند از اينكه آن كار را دين خود قرار دهند .
« وَ اتَّقُوا اللَّهَ »
: از خدا بپرهيزيد در انحراف از در خانهها و دخول از پشت آنها .
« لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ »
: شايد كه رستگار شويد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 190 ]
وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ( 190 )
ترجمه :
( 2 / 190 )
در راه خدا ، با آنان كه با شما به جنگ برخيزند ، جهاد كنيد ، اما ستمكار نباشيد كه خدا ستمكاران را دوست ندارد .
تفسير :
« وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ »
: سبيل خدا عبارت از ولايت است ، و جميع
هامش
( 1 ) برهان ، ج 1 ، ص 191 .