و حتّى اگر حق را هم بگيرد ، حرام گرفته است چه رسد به اينكه مالى به باطل بگيرد .
« لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ »
: اثم و گناه همان تدليس و رشوه است .
« وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ »
: يعنى در حالى كه شما علما هستيد ، يا شما قبح باطل و گناه را مىدانيد ، و در اين معنى تفاوتى نمىكند كه قيد نهى باشد ، يا آن چيزى كه نهى شده . در اخبار به وجوهى كه در آيه ذكر گشت ، اشاره شده است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 189 ]
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَ الْحَجِّ وَ لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِها وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 189 )
ترجمه :
از تو در مورد هلال پرسش مىكنند ، بگو كه در آن تعيين اوقات عبادات حجّ و معاملات مردم است و نيكوكارى به آن نيست كه از پشت ديوار به خانه درآييد ، چه اين كار ناشايسته است . نيكويى آن است كه پارسا باشيد و به هر كار از راه آن وارد شويد و تقوى پيشه كنيد ، باشد كه رستگار شويد .
تفسير :
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ »
: جمله استينافيه بوده و از جمله سابق بريده شده است ، از اين رو ادات وصل را نياورده است .
اهلّه ( هلالها ) ، قمر ( ماه ) در اول شب تا دو شب هلال نام دارد ، برخى تا سه و بعضى تا هفت شب مىدانند . توضيح اينكه ، مردم آن زمان مىپرسيدند چگونه است كه ماه در اوّل ماه ضعيف است و سپس رو به ازدياد مىگذارد تا بدر ( تمام ) مىشود ، سپس رو به نقصان گذاشته و كم مىشود ، تا جايى كه ضعيف و مخفى گشته ، تا اينكه در اول ماه ديگر به