« يُبَيِّنُ اللَّهُ آياتِهِ »
: يعنى آيات مطلقه از قبيل احكام قالب و قلب و آيات آفاق و انفس ، به ويژه آيات بزرگ كه عبارت از ذات انبيا و اوصيا است .
« لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ »
: متّصف به تقوى شوند يا از حدود محرّمات الهى اجتناب نمايند .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 188 ]
وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 188 )
ترجمه :
( 2 / 188 )
مال يكديگر را به ناحق نخوريد و كار را به محاكمهء قضات نيفكنيد كه به وسيلهء رشوه و زور پارهء مال مردم را بخوريد با اينكه شما بطلان دعوى خود مىدانيد .
تفسير :
« وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ »
: يعنى اموال يكديگر را به باطل نخوريد ، در حالى كه آن اموال
« بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ »
اموالى است كه خداوند بين شما به طور مساوى قرار داده كه هيچ مقدارى از آنها ذاتا به شخص شما اختصاص ندارد ، بلكه اين اختصاص تنها اعتبارى است ، و هر راهى كه شارع آن را براى اختصاص اعتبار كرده ، حق است ، و هر راهى كه شارع آن را اعتبار نكرده ، باطل و ضايع است ، زيرا به اعتبار اعتباركننده ، حقى مستند نيست . بنابراين ، گرفتن اموال و خوردن آن به گونهاى كه شارع آن را معتبر ندانسته ، نهى شده . يا مقصود اين است كه اموالى را كه با راههاى حق بين شما مشترك است ، به انگيزهء باطل و سبب غير حق نخوريد . به اين نحو كه بخواهيد در آن تصرّف كنيد به طورى كه شارع به آن اجازه نداده است .
غذا و ظرف و نان و آبها و ميوهها و اماكن مشترك نشستگاه ، از اموال مشترك محسوب مىشوند كه چهار صورت پيدا مىكند :