ترجمه :
( 2 / 187 )
براى شما در شبهاى ماه رمضان مباشرت با زنانتان حلال شد كه آنها جامهء ستر و عفاف شما و شما نيز لباس عفت آنها هستيد ، و خدا چون دانست كه شما در كار مباشرت زنان به خود خيانت مىكنيد ، لذا از حكم حرمت درگذشت و گناه شما را بخشيد . از اكنون در شب رمضان رواست كه با زنها به حلال مباشرت كنيد و از خدا آنچه مقدّر فرموده بخواهيد و بخوريد و بياشاميد تا خطّ سپيدى روز از سياهى شب در سپيده دم پديدار شود . پس روزه را به پايان رسانيد تا اول شب و با زنان هنگام اعتكاف در مساجد مباشرت نكنيد ، اين احكام حدود دين خداست . زنهار در آن راه مخالفت مپوييد . خدا آيات خود را اين گونه براى مردم بيان مىدارد ، تا باشد كه پرهيزكار شوند .
تفسير :
( وقتى كه خداوند وجوب روزه را ذكر فرمود و روزه هم جز امساك از خواستهاى حيوانى چيزى نيست ، مقام اين شد كه از جماع و خوردن و آشاميدن در شب بپرسند كه آيا اينها در شب حلالاند يا حرام ؟ چنانچه در روز حرام هستند . پس خداوند به اين پرسش پاسخ داد و فرمود ) :
« أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيامِ »
: شب و روز روزه يعنى شب ماه رمضان .
« الرَّفَثُ إِلى نِسائِكُمْ »
: رفث ، عبارت از جماع و زنا است و تعديه آن بهوسيله « الى » به جهت تضمين معنى تقرّب يا توجّه است .
« هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ »
: علّت آوردن براى حلال كردن جماع است ، و تشبيه به لباس از جهت تلازم بين زنان و مردان و شدّت نياز بين آن دو