ترجمه :
آنها همان گروهاند كه ضلالت و گمراهى را به جاى لطف و هدايت و عذاب خدا را به جاى آمرزش و رحمت ، برگزيدند وه كه چه قدر بر آتش جهنّم سخت جان و پرطاقتاند !
تفسير :
« أُولئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلالَةَ بِالْهُدى »
: تبديل كردند ضلالتى را كه ملك شيطان است با هدايت كه در دنيا مالك آن بودند .
« وَ الْعَذابَ بِالْمَغْفِرَةِ »
: و در آخرت ، عذاب را با مغفرت عوض كردند .
« فَما أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ »
: يعنى چه چيز آنها را بر كارى كه موجب دخول در آتش و بقاى در آن است ، واداشت . اين جمله تعبيرى است به لزوم چيزى كه لازمه آن است ، لذا اخبار در تفسير آن مختلف است و مفسران نيز در بيان آن اختلاف دارند .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 176 ]
ذلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ وَ إِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتابِ لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ ( 176 )
ترجمه :
( 2 / 176 )
حق اين است كه خدا كتاب آسمانى را به راستى فرستاد و كسانى كه در آن اختلاف ورزيدند ، در خلافى دور از حق خواهند بود .
تفسير :
« ذلِكَ »
: يعنى آن حكم كه براى كتمانكنندگان منزلات ( آنچه كه خداوند فروفرستاده است ) ياد شد ، از قبيل داخل شدن در آتش ، سخن نگفتن خدا با آنان ، پاكيزه نكردن آنها ، ثبوت عذاب دردناك ، تبديل كردن هدايت با گمراهى و عذاب با مغفرت .
« بِأَنَّ اللَّهَ »
: يعنى به سبب اينكه خداوند كتاب را به حق نازل نموده ، جمله « بأنّ اللّه » خبر « ذلك » است و نيازى به تقدير مبتدا يا خبر يا فعل