« إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ »
: يعنى خداوند عيب و نقصهاى شما را مىپوشاند .
« رَحِيمٌ »
: يعنى به شما رحم مىكند و در حالت ناچارى كه در تنگنا قرار گرفته باشيد ، اذن ارتكاب در محرّمات را مىدهد . از امام صادق ( ع ) است « 1 » : كسى كه مضطرّ به خوردن مردار و خون و گوشت خوك شود و از اينها نخورد تا بميرد ، او كافر است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 174 ]
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتابِ وَ يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُولئِكَ ما يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَ لا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ لا يُزَكِّيهِمْ وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 174 )
ترجمه :
آنان كه پنهان داشتند آياتى از كتاب آسمانى را كه خدا دربارهء بعثت محمّد صلّى اللّه عليه و آله فرستاده بود و آن را به بهاى اندك فروختند ، جز آتش دوزخ نصيب آنان نباشد ، و در قيامت ، خدا از خشم با آنها سخن نگويد و از پليدى عصيان پاك نگرداند و هم آنان را در قيامت عذابى دردناك خواهد بود .
تفسير :
« إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتابِ »
: ( آنان كه آنچه خدا از كتاب فروفرستادهبود پنهان مىدارند ) ، يا مقصود منافقان امّت است كه كتاب فضائل و مناقب على ( ع ) را پنهان داشتند و عيب و نقص احزاب خودشان را حذف كردند ، از اين رو ، فعل را به صورت مضارع « يكتمون » آورده ، تا اخبار از آينده باشد . يا مقصود اعمّ از اهل كتاب و منافقان امّت است .
و جملهء « من الكتاب » صله « أنزل » است ، يعنى آنچه كه خداوند از لوح محفوظ يا مقام نبوّت نازل فرمود . منظور نازل كردن از مقام قلب به
هامش
( 1 ) تفسير صافى ، ج 1 ، ص 159 ، به نقل از الفقيه و نور الثّقلين ، ج 1 ، ص 130 .