كسى كه از ناحيهء بخل امساك كند ، اگر چه به ظاهر مؤمن باشد ، باز از زمرهء جاهلان است .
« وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنَ النَّارِ »
: ( و آنان از آتش بيرون نشوند ) ، اين عبارت حال از فاعل « قال » يا فاعل « اتّبعوا » يا مفعول « يريهم » است و در آن ردّ تمنّاى آنها و شدّت گرفتن به آنها با گوشزد نمودن عذاب ابدى براى آنان است .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 168 ]
يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلالاً طَيِّباً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 168 )
ترجمه :
( 2 / 168 )
اى مردم ! از آنچه در زمين است حلال و پاكيزه را بخوريد و پيرو وسوسههاى شيطان نشويد كه البته او دشمن آشكارى براى شماست .
تفسير :
« يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ »
: يعنى از انواع خوردنى و آشاميدنى كه در زمين است بخوريد و باكى نيست به اينكه تعميم بدهيم نسبت به خوردن و خورنده و خورده . زيرا كه همهء نيروها و قوا آكل و مأكول مخصوص به خود را دارند . مقصود از آيه اين است كه باكى نيست ، چه خوردن واجب باشد ، يا مستحب ، كه بر حسب اشخاص ، نسبت به خوردن از راه دهان ، شنيدن صداهاى خوب ، نگاه كردن به امور زيبا و تعجّبآور ، بو كردن بويهاى خوش ، و لمس كردن ملموسات مرغوب و مورد پسند ، تفاوت دارد . ضمنا اين آيه كنايه از كسى است كه با خوددارى در خوردن چيزهايى پاك و پاكيزه و پوشيدن لباسهاى نرم و راحت و نكاح كردن و بهرههاى ديگر و لذتهاى نفس ، خود را به زحمت مىاندازد .
بلى ، صرف كردن همّت در راه اين چيزها ، آنها را غايت آفرينش