« لا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ »
: مقصود اينكه ، پس از دخول در عذاب ، تخفيفى بر آنان نيست .
« وَ لا هُمْ يُنْظَرُونَ »
: يعنى قبل از دخول عذاب ، مهلت داده نمىشود يا اينكه در حال عذاب مهلت داده نمىشود به اينكه عذاب برداشته گشته يا تخفيفى حاصل شود ، تا عذر بياورند يا اينكه نظرى به آنان متوجه نمىشود .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 163 ]
وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحِيمُ ( 163 )
ترجمه :
خداى شما خداى يكتاست ، نيست خدايى مگر او كه بخشاينده و مهربان است .
تفسير :
« وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ »
: جملهء مستأنفه است ، براى اظهار كردن حكمى ديگر ، بنا بر اينكه « واو » ، به منظور استيناف آمده باشد يا اينكه جملهء حاليه است و معنى آيه اين است كه آنها جاودانه و مخلّد در عذاباند . نه تخفيفى در عذاب داده مىشود و نه مهلتى خواهد بود ، در حالى كه معبود و خدايى غير او نيست و جز همان خدايى كه عذاب مىكند ، خداى ديگرى وجود ندارد تا عذاب را از آنان دفع نمايد يا آنان را از دست خداى عذابكننده رهايى بخشد . « إله » از « أله » به فتح عين الفعل ، به معنى « عبد » عبادت كرد ، گرفته شده است . پس آن بر وزن فعال است ، به معنى مفعول يعنى معبود ، و « إله » بر وزن « فرح » يعنى بىتابى كرد و پناه برد ، و « ألهه » يعنى به او پناه داد و نيز صحيح است كه آن را مشتق از جميع آنها قرار دهيم و معنى « الهكم إله » اين است : آنچه را كه معبود قرار داديد مستحق عبادت است ، نه اينكه او مستحق عبادت نباشد .
« واحِدٌ »
: او يكى است نه متعدّد .