را خدا و هر لعنتكنندهاى لعن مىكند » . به امام باقر ( ع ) نسبت داده شده است كه فرمود « 1 » : مردى خدمت سلمان فارسى ( ره ) رسيد و عرض كرد ، مرا حديث كن . پس سلمان ساكت ماند . دوباره گفت و باز ساكت ماند .
مرتبهء سوم گفت و باز هم چيزى نگفت . مرد پشت به سلمان كرد و اين آيه را خواند : آنان كه حق را كتمان مىكنند . . . تا آخر آيه . سلمان به او گفت :
جلو بيا . ما اگر شخص امينى پيدا مىكرديم به او حديث مىكرديم و حقايق را مىگفتيم . . . تا آخر حديث .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 160 ]
إِلاَّ الَّذِينَ تابُوا وَ أَصْلَحُوا وَ بَيَّنُوا فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ ( 160 )
ترجمه :
( 2 / 160 )
مگر آنان كه توبه كردند و به اصلاح مفاسد اعمال خود پرداختند و آنچه را براى مردم كتمان مىكردند ، بيان نمودند . پس توبهء اين گروه را مىپذيرم كه من توبهپذير گنهكاران و مهربان به خلق هستم .
تفسير :
« إِلَّا الَّذِينَ تابُوا »
: يعنى از كتمان حقايق توبه كردند .
« وَ أَصْلَحُوا »
: آنچه را فاسد كرده بودند جبران نمودند و اصلاح كردند .
« وَ بَيَّنُوا »
: و آنچه را كه مخفى كرده بودند ، بيان نمودند .
« فَأُولئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ »
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 161 ]
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَ الْمَلائِكَةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ ( 161 )
ترجمه :
( 2 / 161 )
آنان كه كافر شدند و به عقيدهء كفر مردند ، البته خدا و همهء
هامش
( 1 ) تفسير صافى ، جلد 1 ، ص 155 و برهان ، ج 1 ، ص 170 .