« وَ مَنْ تَطَوَّعَ »
: و هر كه ميل نمود از باب نافله و استحباب
« خَيْراً »
، خيرى را . خير صفت مفعول مطلق است كه حذف شده است ، يا معنى « تطوع بخير » و يا بنا به تجريد است ، يعنى از عملى كه آن عمل خير است . يا اينكه مراد به خير ، طواف و سعى است ، يا مطلق مناسك حج و عمره ، يا مطلق كارهاى نيك واجب يا مستحب است .
« فَإِنَّ اللَّهَ »
: خداوند به او پاداش خير مىدهد ، زيرا خداى تعالى
« شاكِرٌ »
: شكرگزار است و عمل خير بندگان را بدون پاداش رها نمىكند ،
« عَلِيمٌ »
: عمل هيچ عمل كنندهاى از خدا مخفى نمىماند .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 159 ]
إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللاَّعِنُونَ ( 159 )
ترجمه :
( 2 / 159 )
آن گروه از اهل كتاب كه آيات واضحهاى را كه براى راهنمايى خلق فرستاديم كتمان كردند و پس از آنكه براى هدايت مردم در كتاب بيان نموديم ، پنهان داشتند ، آنها را خدا و تمام جنّ و انس و ملك ، لعن مىكنند .
تفسير :
« إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ »
: به آن كه امثال اين آيات ، چه آن آياتى كه گذشت و چه آياتى كه مىآيد ، در شأن على ( ع ) و ولايت او نازل شده ، خواه نزول آيات در مورد اهل كتاب باشد يا در مورد غير آنان ، زيرا مقصود از آنها اشاره به ولايت على ( ع ) است . پس معنى آيه چنين مىشود : كسانى كه پنهان مىدارند آنچه را كه بر محمّد صلّى اللّه عليه و آله نازل كرديم ، از دلايل ولايت على ( ع ) دليلهايى كه پس از وفات محمّد صلّى اللّه عليه و آله بر كسى مخفى نماند .
« وَ الْهُدى »
: هدايت مطلق كه عبارت از ولايت على ( ع ) است كه آن حقيقت هدايت است و هر چيزى كه دلالت بر ولايت بكند آن هدايت