است . چنان كه فرموده است : « اوتيت جوامع الكلم » « 1 » به من كلمات جامعى داده شده . نقل گرديده است كه « لا إله الّا اللّه » مخصوص اين امّت است .
« وَ اشْكُرُوا لِي »
: شكر عبارت از ملاحظه كردن انعام منعم است در نعمت ، و ملاحظهء حق منعم است در نعمت دادن و لذا به تعظيم منعم به جهت نعمت دادن ، تفسير شده است و لازم است ملاحظه كردن حق منعم در نعمت دادن و در خور نعمت به اينكه نعمت را در همان غايتى كه به خاطر آن نعمت داده شده ، صرف كند و لذا گاهى شكر تفسير مىشود به صرف كردن و استفاده از نعمت در آن چيزى كه به خاطر آن آفريده شده است .
« وَ لا تَكْفُرُونِ »
: مراد از كفر در اينجا ، كفر نعمتها است و آن عبارت از مخفى كردن و پوشيده نگهداشتن نعمت و دادن حق منعم است در مورد نعمت . و اينكه شكر كردن موجب ازدياد نعمتها و كفران آن موجب زوال نعمت است . از مواردى است كه آيات و اخبار و حكايات و امثال در اين زمينه زياد است ، پس عاقل بايد به شكر كردن مداومت داشته ، از كفران نعمت بپرهيزد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 153 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ ( 153 )
ترجمه :
( 2 / 153 )
اى اهل ايمان ! در پيشرفت كار خود صبر و مقاومت پيشه كنيد و به ذكر خدا و نماز توسّل جوييد كه خدا ياور بردباران است .
تفسير :
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا »
: اى كسانى كه گرويدهايد ! اين سخن به خاطر
هامش
( 1 ) مسند احمد بن حنبل ، ج 2 ، ص 212 .