« وَ ما أَنْتَ بِتابِعٍ قِبْلَتَهُمْ »
: اين جمله نيز براى قطع طمع اهل كتاب است كه طمع داشتند پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از قبلهء آنان تبعيّت كند . زيرا آنان به پيامبر مىگفتند : اگر تو بر قبلهء ما ثابت مىماندى ، ما اميدوار مىشديم كه تو همان دوست ما باشى كه منتظرش بوديم .
« وَ ما بَعْضُهُمْ »
: و برخى از آنان مانند نصارى
« بِتابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ »
، پيرو قبلهء برخى ديگر يعنى قبلهء يهود نيستند ، چنانچه گفته شده يهود ، صخره ( تخته سنگى كه در مسجد اقصى است ، همان صخره كه مشهور است پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله از روى آن به معراج رفت و زير آن جايگاهى است به نام مسجد صخره ) و ترسايان ، محلّ طلوع آفتاب را پيش رو داشتند ( قبله مىساختند ) .
« وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ »
: و اگر تو از خواستههاى آنان پيروى كنى . . .
اين سخن خطاب به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله است ، ولى مقصود امّت ، مانند آيهء پيشين ، پيامبر است زيرا كه مؤمنان از باب اينكه مايل به اسلام آوردن اهل كتاب بودند ، دوست داشتند كه پيامبر نيز بر قبلهء آنان باقى بماند تا آنها اسلام بياورند .
« مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذاً لَمِنَ الظَّالِمِينَ »
: پس از آنكه دانش يافتى ، در آن صورت از ستمكاران خواهى بود . اين جمله ، طمع مؤمنان را از اينكه پيامبر بر قبلهء اهل كتاب باقى بماند ، قطع مىكند و مىگويد كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از خواستههاى آنان پيروى نمىكند .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 146 ]
الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ وَ إِنَّ فَرِيقاً مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ( 146 )
ترجمه :
( 2 / 146 )
گروهى كه ما بر آنها كتاب فرستاديم ( يهود و نصارى ) ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله و حقّانيت او را به خوبى مىشناسند ، همان گونه كه فرزندان خود را ، امّا گروهى از آنان از راه عناد ، حق را كتمان كردند ، در صورتى