تفسير :
« تِلْكَ أُمَّةٌ »
: امّت عبارت از جماعت و گروهى است كه يك مقصود و هدف را دنبال مىكنند .
« قَدْ خَلَتْ »
: مقصود ابراهيم و يعقوب و فرزندان آنهاست .
« لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ »
: يعنى نسبت داشتن شما با آنها ، سود نيكوييهاى آنان را به شما نمىرساند ، و ضرر بديهايشان نيز به شما نمىرسد ، پس به اعمال خود نگاه كنيد و به نسبها و پدرانتان توجّه نداشته باشيد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 135 ]
وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 135 )
ترجمه :
( 2 / 135 )
يهود و نصارى به مسلمانان گفتند كه به آيين ما درآييد تا راه راست را بيابيد . اى پيامبر در جواب آنها بگو كه ما دين اسلام را كه آيين ستودهء ابراهيم است پيروى مىكنيم ، زيرا كه از شرك پاك و منزّه است .
تفسير :
« وَ قالُوا »
: عطف است به اعتبار معنى . گويا كه فرموده است ، ابراهيم و يعقوب گفتند : مسلمان باشيد و آنها گفتند :
« كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى »
: يعنى يهود گفتند يهودى شويد و نصارى گفتند نصرانى شويد . بنابراين ، لفظ « أو » براى تخيير و اباحه نيست ، بلكه براى تفصيل است . « 1 »
هامش
( 1 ) تخيير ، مصدر باب تفعيل ، به معنى اختيار داشتن و اباحه مصدر باب مفاعله ، به معنى مباح بودن است و منظور اين است كه لفظ « أو » به معنى اين نيست كه معنى عبارت چنين شود كه ، يهود و نصارى به مسلمانان گفتند پذيرش يهود ديگرى يا مسيحيت براى شما امرى مباح است و شما اختيار داريد هر كدام را مىخواهيد برگزينيد . بلكه براى تفصيل و