تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 255

مساهمون:

ص٢٥٥
حج است ، يا مقصود ، نماز نافله است و از حضرت باقر ( ع ) « 1 » ، روايت شده كه فرمود : « چه افترايى است كه اهل شام بر خداى تعالى مىبندند ؟ خيال مىكنند وقتى به آسمان صعود كرد پايش را بر سنگ بيت المقدس نهاد ، در حالى كه بنده‌اى از بندگان خدا پايش را بر سنگ گذاشته بود پس خدا به ما امر كرد كه آنجا را محل نماز قرار دهيم و روايت شده است كه سه عدد سنگ از بهشت نازل شده : 1 - مقام ابراهيم ( ع ) ، 2 - سنگ بنى اسرائيل ، 3 - حجر الاسود « 2 » .
« وَ عَهِدْنا »
: يعنى توصيه و سفارش كرديم
« إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ »
: به ابراهيم و اسماعيل ،
« أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ »
: كه خانه‌ام را از هر پليدى پاكيزه داريد تا براى طواف‌كنندگان و ركوع‌كنندگان و سجده‌كنندگان مانده در حرم ، به آن رو آورند و شايد تو ، به فراست و فطانت دريافتى كه بيت و تطهير و طائف و عاكف و راكع و ساجد عموميت دارد . از امام صادق ( ع ) « 3 » ، روايت شده است كه فرمود : معنى آيه اين است كه مشركان را از خانهء خدا دور سازيم و نيز روايت شده كه از امام پرسيده شد كه آيا زنان هنگامى كه به خانهء خدا مىآيند بايد غسل كنند ؟ فرمودند : بلى خداوند مىفرمايد :
« طَهِّرا بَيْتِيَ »
« 4 » . پس شايسته است كه بنده داخل بيت نشود ، مگر اينكه از عروق و پليدى پاك شده ، غسل كرده باشد .

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 126 ]

وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هذا بَلَداً آمِناً وَ ارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَراتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُمْ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ قالَ وَ مَنْ كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلاً ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلى عَذابِ النَّارِ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 126 )
هامش
( 1 ) تفسير صافى ، ج 1 ، ص 170 . ( 2 ) تفسير صافى ، ج 1 ، ص 170 . ( 3 ) تفسير برهان ، ج 1 ، ص 152 . ( 4 ) نور الثّقلين ، ج 1 ، ص 103 ، ح 354 .