تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 253

مساهمون:

ص٢٥٣
قيامت ظالم باشد . برخى از مفسّران عامّه ، اعتراف كرده‌اند كه اين آيه دلالت مىكند بر اينكه انبيا پيش از بعثت ، از گناهان كبيره معصوم هستند و اينكه فاسق ، صلاحيّت رهبرى را ندارد . « عهد » عبارت از وصيّت كردن به مرد است در چيزى و پيمان‌نامه يا نامه‌اى است كه براى استانداران و واليها نوشته مىشود و آن شامل چيزهايى است كه شايسته است نسبت به رعيّت و مردم عمل كنند . عهد از وصيّت و نگهدارى و رعايت حرمت و امنيّت گرفته شده است و مقصود از عهد ياد شده ، همان امامتى است كه گذشت ، زيرا هر يك از معانى كه ياد شد ، مناسب مقام است . در مورد ظلم سخن گفته شد و در موردى در اخبار وارد شده كه مقصود از درخواست امامت ابراهيم ( ع ) براى نسل خويش ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله و ائمه ( ع ) است « 1 » .

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 125 ]

وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً وَ اتَّخِذُوا مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ مُصَلًّى وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَ الْعاكِفِينَ وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ ( 125 )

ترجمه :

آن زمانى را به ياد آور كه كعبه را مقام امن و مرجع امر دين مردم گردانيديم و امر شد كه مقام ابراهيم را جايگاه پرستش خدا قرار دهيد . پيمان گرفتيم از ابراهيم و فرزندش اسماعيل كه حرم خدا را از بت بپردازيد و از هر پليدى پاكيزه داريد ، براى اينكه اهل ايمان به طواف و اعتكاف حرم بيايند و در آن نماز و طاعت خدا را به جاى آرند .
هامش
( 1 ) تفسير برهان ، ج 1 ، ص 151 .