حكم و آوردن حكم ديگر كه براى شما شايستهتر و سودمندتر باشد ، قادر است » .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 107 ]
أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 107 )
ترجمه :
( 2 / 107 )
آيا نمىدانند كه پادشاهى آسمانها و زمين ، تنها مختصّ به خداست و شما را از غير خدا يار و ياورى نيست ؟
تفسير :
« أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ »
: اينها نمىدانند كه پادشاهى و مالكيت آسمانها و زمين اختصاص به خدا دارد و او آن طور كه حكمتش اقتضا كند ، در آنها تصرّف مىنمايد .
« وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ »
: و غير از خدا براى شما يار و ياورى نيست .
نفس الامر به خودى خود و به توسّط جانشينانش به حسب ظاهر امر ، يا بدون ذات او ، به حسب تكوين ، و بدون جانشينانش بر حسب تكاليف ، يا بدون خدا در مظاهر عالى و دانى چه تكوينى و چه تكليفى ،
« مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ »
: هيچ يار و ياورى نيست ( يعنى به هر حال او يار و ياور است و بس و به هر شكل باشد از اوست ) .
تحقيق دربارهء ولّى و نصير
بدان كه انسان در بقا و استكمال در ذات و صفات ، نيازمند آفريده شده است و از چيزى كه موجب نابودى ذات و كمالات حاصل از آن شود ، دورى مىگزيند و نيز از آنچه مانع رسيدن انسان به كمالات مورد انتظار او است ، روى مىگرداند . از اين رو ، به چيزى كه نيازمنديهاى او را در بقا و استكمال به سوى خود جذب كند ، احتياج پيدا مىكند . و نيز به چيزى نيازمند مىشود كه به آن وسيله ، آنچه را كه موجب نابودى وى