[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 87 ]
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ وَ قَفَّيْنا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ أَ فَكُلَّما جاءَكُمْ رَسُولٌ بِما لا تَهْوى أَنْفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقاً كَذَّبْتُمْ وَ فَرِيقاً تَقْتُلُونَ ( 87 )
ترجمه :
و محقّقا ، ما به موسى كتاب داديم و در پى او پيامبرانى فرستاديم و به عيسى بن مريم دلايلى روشن ( معجزات ) داديم و او را با روح القدس تأييد كرديم .
آيا اين درست است ، كه هر وقت رسولى به سوى شما آيد و كتابى آورد كه نفس شما آن را نمىخواست ( باب ميل شما نبود ) ، استكبار ورزيد ؟ پس ، شما گروهى از پيامبران و اوصياى آنان را تكذيب نموده و گروهى ( از پيامبران و اوصياى آنها ) را كشتيد .
تفسير :
« وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ »
: پس ديگر تعجّبى ندارد كه به محمد صلّى اللّه عليه و آله كتاب داده شده است ، وقتى كه به موسى هم داده شده است .
منظور از كتاب نبوّت يا رسالت است و تورات صورت آن است .
« وَ قَفَّيْنا مِنْ بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ »
: پس از حضرت موسى ، پيامبرى از پى پيامبرى فرستاديم .
« وَ آتَيْنا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ »
: و به عيسى ابن مريم ، دلايل روشن ( معجزات ) داديم ، يعنى پس از حضرت موسى و ديگر پيامبران ، حضرت عيسى را فرستاديم و نشانههاى روشن و معجزات واضح ، مانند زنده كردن مردگان ، بهبود بخشيدن كور مادرزاد ، دميدن در گل و زنده كردن پرنده از آن و خبرهاى غيبى دادن . يا مقصود ، احكام واضح محكم يا احكام قالبى يا احكام نبوّت است . چون « بيّنه » گاهى به معجزه و گاهى بر محكم ، كه مقابل متشابه است ، و گاهى بر احكام قالبى كه مقابل احكام قلبى است ، اطلاق مىشود .
« بينه » ، به رسالت و احكام آن و نبوّت و احكام آن ، كه در مقابل