عاقل ، ملك هميشگى خويش را به دنياى عاريه نمىفروشد .
« فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ »
: و عذاب از آنها كاسته نمىشود . زيرا ، براى آنان جايگاه و وطنى كه سراى آرامش باشد و در آن به استراحت پردازند وجود ندارد ( زيرا آخرت را كه دار القرار و سراى آرامش است ، به زندگى بىثبات دنيا فروختهاند ) .
« وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ »
: يعنى عذاب آنها به خودى خود تخفيف داده نمىشود ، و موكّلان آنها نيز نمىتوانند عذاب را تخفيف دهند ، و هيچ يارى كنندهاى به آنان يارى نخواهد كرد كه بر موكّلان عذاب چيره شده ، عذاب را از آنان دفع كند .
به پيغمبر خدا صلّى اللّه عليه و آله نسبت داده شده است ، كه فرمودند :
وقتى اين آيه دربارهء يهود ، يعنى كسانى كه عهد خدا را شكسته ، فرستادگان الهى را تكذيب كرده و اولياى خدا را كشته بودند ، نازل شد ، پيغمبر خدا به آنان فرمود : آيا به شما خبر بدهم كه چه كسانى از امّت من شبيه يهوديانند ؟
گفتند : بلى يا رسول اللّه .
گفت : عدهاى از امّت من ، خود را از اهل ملّت من حساب مىكنند ، ولى بهترين ذرّيهام را مىكشند و پاكترين شجره و ريشهام را از بين مىبرند و دين و سنّت مرا تبديل مىكنند و فرزندانم حسن ( ع ) و حسين ( ع ) را مىكشند ، چنان كه اسلاف يهود ، زكريّا و يحيى را كشتند .
آگاه باشيد كه خدا آنان را لعنت مىكند و پيش از روز قيامت ، از بقاياى ذرّيه من ، هادى و مهدى ، از فرزندان حسين ( ع ) مظلوم را مىفرستد كه آنان را با شمشير اولياى خدا ، به آتش دوزخ فرواندازند « 1 » .
هامش
( 1 ) تفسير صافى ، ج 1 ، ص 138 .