خدا است و اين ترتيب تا ظهور حضرت قائم ( عج ) محفوظ خواهد ماند .
علاوه بر اين بعضى اخبار و اقوال دلالت دارد بر اينكه تنظيم آيات در زمان پيامبر اكرم ( ص ) و بنا به فرمان او بوده است ؛ و اين خود دليل بر آن مىباشد كه در واقع و نفس الامر رابطهاى بين آيات موجود است ؛ لذا ، مؤلّف بزرگوار بسيارى از آيات را به سابق خود مربوط ساخته و وجه ارتباط آن را ذكر كرده است اگر چه در ظاهر معنى و مفهوم آن ، ارتباطى موجود نباشد .
2 - مفسّر جليل ، جميع آيات ، مربوط به عقايد و ايمان و كفر را ، به ايمان و كفر نسبت به ولايت تفسير نموده ، و اهتمام تمام نسبت به ولايت على ( ع ) و ائمهء معصومين ( ع ) داشته و معتقد است كه ايمان به خدا عين ايمان به ولايت است ، و كفر به خدا ، عين كفر به ولايت است و بالعكس ؛ ( يعنى ، ايمان به ولايت مستلزم ايمان به خدا و كفر به ولايت ، مستلزم كفر به خدا است ) و اين موضوع را به اخبار نبوى كه مورد اتّفاق هر دو فرقه « عامه و خاصّه » مىباشد مستند داشته است ؛ اگر چه اين عقيده در ظاهر غلوّ به نظر مىرسد تا آنجا كه بعضى از اهل لجاج ، از مخالفين ، گمان كردهاند كه اين عقيده از غلات است ؛ و شيعه را از آنها به حساب آوردهاند . ليكن اينطور نيست ؛ بلكه مستند به اخبار و دليل عقلى است ؛ چه ولىّ ، در اصطلاح اخبار و در نزد عرفا ، كسى است كه در تصرّف اولى باشد چنان كه خدا فرموده است :
اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا . . .
؛ ( يعنى ؛ خدا ولىّ آنان است كه ايمان آوردهاند ، و نيز فرموده است :
النَّبِيُّ أَوْلى بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ
يعنى ، پيامبر نسبت به ( تصرّف در جان و مال ) مؤمنين سزاوارتر از خودشان است . اين معنى نيز حقيقتى است مشكّكه كه داراى مراتب متفاوت مىباشد كه آن تفاوت به اختلاف مظاهر كاملهاش در هر زمان بستگى دارد و شامل جميع انبياء و اولياء