5 - خصوصيات ديگر اين تفسير اين است كه مفسّر عالم علّامه ، به حلّ معضلات علمى موجود در قرآن اهتمام ورزيده آن را با بيان ساده به مطالب كلامى و فلسفى و عرفانى مستند ساخته ، در عين حال با اخبار ، تطبيق داده است و اين تطبيق در همهء موارد عادت او بوده و اقدام به بيان آيه يا مشكلى از قرآن نكرده مگر اينكه به احاديث معصومين استناد نموده و در بيان موضوعات مشكل و مطالب پيچيده نيز به اين تطبيق اهتمام ورزيده است . لذا ، تحقيق او در هيچ موردى مخالف با مبادى دينى نمىباشد . مثلا مسئله معراج و معاد را چنان با بيان فصيح و ساده شرح داده است كه فهم آن براى هر كه داراى عقل سالم و غير آلوده باشد آسان است .
همچنين در مسألهء تحقيق جن و اثبات وجود او ، به بيان فلسفى و عرفانى مليح و جالب پرداخته است .
و نيز مؤلّف دربارهء حرام بودن « مى » و پس از آن حرام بودن استعمال افيون تحقيق كرده و با دلايل طبيعى و تشريحى حرمت آن دو و اينكه حرمت افيون از حرمت خمر هم شديدتر است ثابت نموده است .
و اين قبيل مسائل اگر چه در ساير تفاسير هم ذكر شده است لكن آن جناب ، در طريقهء استدلال و رعايت جميع جهات دينى و فلسفى ابتكار مخصوص به خرج داده است .
فتاوى مؤلّف :
مؤلّف جليل القدر با اين كه در علوم عقلى و نقلى زبر دست بوده است و بنا به اعتراف همهء علماء زمانش حتى مراجع تقليد ، چون :
مرحوم مغفور آيتالله شيرازى كبير ، مجتهد مسلّم زمان خود بوده است ، ليكن فتوى نداده و رسالهء عمليّه تدوين ننموده است بلكه مريدان و