سرقت و گدائى از نظر عقل و شرع و عرف حرام است . تنها كسب حلال و مباح باقى مىماند خواه كشاورزى باشد يا تجارت و يا صنعت يا غير آنها از كسبهاى مختلف حلال . پس بر همهء فقراء اين طريقه لازم است كه هر يك به كسبى حلال اشتغال ورزند تا سر بار ديگران نشوند ، بلكه لازم است كار آنها طورى باشد كه به ديگران نيز سود برساند .
چون برادران اين طريقه مأمور به ترك انزوا و وارد شدن به اجتماع هستند ؛ به اصطلاح صوفيه در آنان بسط بر قبض غالب مىگردد « 1 » چه غلبهء قبض بر بسط در سالك الى اللّه عموما بر اثر گوشه گيرى و كناره جوئى از خلق پديد مىآيد و داخل شدن در اجتماع و جماعت مردم ، موجب بسط مىشود ، زيرا ، براى سالك لازم است كه حقّ را در همهء مظاهر مشاهده كند و با همهء هستى به نيكى معاشرت و همنشينى نمايد ؛ چه دوست داشتن مظاهر الهى سايه و ظلّ دوستى خداست .
چنان كه شيخ جليل سعدى شيرازى گفته است :
به جهان خرّم از آنم كه جهان خرّم از اوست * عاشقم بر همه عالم كه همه عالم از اوست
3 : از جمله خصوصيّات اين طريقه ، مقيّد نبودن به پوشش مخصوص و لباس مشخّص و معيّنى در ظاهر مىباشد ، مانند خرقهء مخصوص و تاج و امثال آن كه در بسيارى از طرق صوفيّه ، معمول مىباشد ، بلكه سيّد نعمت اللّه ولى و جانشينان وى گفتهاند : براى صوفى تنها لباس تقوى لازم است نه غير از آن ، لذا ، تعجّبى ندارد از اينكه آنان در ظاهر لباس معيّن نمىپوشند كه عبادت خدا و سلوك الى اللّه ، با هر
هامش
( 1 ) قبض نتيجهء واردى است كه بعد و انذار و حجاب را نزد سالك ظهور دهد و حالت گرفتگى و اندوه دل را سبب شود بسط عكس قبض و نتيجه واردى است كه قرب و بشارت و رفع حجاب و شهود را در دل ارائه دهد و شادمانى آن ، وجود را گسترده سازد .